« | Main | اندر عواقب نان خوردن »

تا کی پوست انداختن آخر؟

نمی دانم چندبار پوست می اندازیم و یا چندین بار پوست انداختن دیگران را می بینیم.
چند بار دیگران باعث پوست انداختن ما می شوند و چندین بار ما باعث پوست انداختن دیگران....
تجربه می کنیم، اما آدم نمی شویم...
آرزو می کردم که کاش زندگیم در خواب و خوراک و همخوابگی خلاصه می شد نه دردی، نه آهی....
کاش احساس بخشی از "من " بودنم نبود، کاش تفکر بخشی از "من" بودنم نبود کاش درک کردن انسانها بخشی از "من" بودنم نبود
کاش زود باوری بخشی از "من" بودنم نبود کاش کاش و کاش
هر بار که تصور می کنم خراشهای روی پوست تنم خوب شده اند یکی از زخمهایشان سر باز می کند و خون هر بار از عمق بیشتری بالا می آید، اما درد آن کمتر و کمتر می شود، گویی که به دردشان هم عادت کرده ام....
مدتهاست که می دانم که جوانه وجودم در همان جوانگی پژمرده می شود.

Trackback Pings

TrackBack URL for this entry:
http://www.ejavaneh.com/cgi-bin/mt/mt-tb.cgi/166

Comments

Post a comment

Name:

Email Address:

URL:
Remember Me? YesNo

Comments: (you may use HTML tags for style)